Rada Miejska I kadencji (1990-1994), [w:] „Gazeta Powiatowa Ziemia Kamieńska” nr 44 (95), 10.11.2000, s. 3.

Dokładnie 27 lat temu nastąpiło odrodzenie samorządu terytorialnego w Polsce, po ponad 50 latach przerwy, było możliwe dzięki uchwaleniu przez sejm „kontraktowy” 8 marca 1990 roku ustawy o samorządzie gminnym. Dała ona podstawy społecznościom lokalnym do zarządzania częścią spraw publicznych, gminy otrzymały własne źródła dochodów i możliwość decydowania o wydatkach.

W niedzielę 27 maja 1990 r., w lokalach wyborczych czynnych od 8.00 do 20.00 Polacy wybrali swych reprezentantów do rad miast, gmin oraz gmin i miast. W województwie szczecińskim do urn poszło 40,7 % osób uprawnionych do głosowania. Wybrano 1139 radnych spośród 3394 kandydatów.

W Kamieniu Pomorskim, po burzliwej kampanii wyborczej, mieszkańcy wybrali na swych przedstawicieli dwudziestu pięciu radnych – 22 z Obywatelskiego Komitetu Porozumiewawczego „Solidarność”, 2 reprezentujących Klub Ludowo-Demokratyczny oraz jednego kandydata niezależnego. Mandat uzyskali: Jan Bień, Stefan Cioch, Genowefa Filipowicz, Stanisław Jurga, Andrzej Kądziela, Teresa Kisielewicz, Bogusław Kołodziejczyk, Kazimierz Komsa, Adam Kowalski, Czesław Krogulec, Władysław Kurkiewicz, Marian Łysy, Wacław Misiuro, Piotr Mendocha, Michał Moskiewicz, Jacek Patatyn, Barbara Patucha, Tadeusz Ramik, Jerzy Socha, Stanisław Stępień, Andrzej Ślęzak, Jan Szakiel, Czesław Wolniewicz, Wojciech Wójtowicz i Alicja Zalewska-Sankowska.

Alicja Zalewska – Kubiak w latach 2010 – 2014 był radną Rady Powiatu w Kamieniu Pomorskim

Było bardzo kulturalnie i spokojnie. Nawet jak się różniliśmy w poglądach to wszystko było w innym wymiarze niż teraz. Nie było języka nienawiści. Spieraliśmy się po prostu na argumenty. Bardzo dobrze wspominam tamten czas. Byłam wtedy przewodniczącą komisji oświaty. Była to dobra szkoła samorządności. Uczyliśmy się, ale panowała pełna kultura. Ze względu na bardzo radykalny program Stefana Oleszczuka, likwidację muzeum, domu kultury pod koniec kadencji złożyliśmy mandaty. Chcieliśmy, aby jednak coś w Kamieniu Pomorskim było. Jak pokazała historia, nie było łatwo reaktywować te instytucje. Bardzo pozytywnie wspominam szkolenia z tamtych czasów prowadzone dla samorządowców w Szczecinie. Wyjaśniające wszystkie procedury i przepisy. Było to bardzo cenne. Przyjaźnie i znajomości z tamtych czasów pozostały – mówi w rozmowie z naszą redakcją Alicja Zalewska – Kubiak, była radna

1 czerwca radni Rady Gminy i Miasta Kamień Pomorski, jak określano wówczas Radę Miejską, zebrali się na inauguracyjnym, historycznym posiedzeniu. Zgłoszono czterech kandydatów na stanowisko przewodniczącego Rady. Spośród dwóch, którzy zgodzili się kandydował, wybrano radnego seniora Tadeusza Ramika. Kluczowy stał się wybór burmistrza. Postanowiono, że kandydatury, na ten najwyższy w mieście urząd będą przyjmowane do 6 czerwca i do tegoż dnia Rada zawiesiła swe obrady.

6 czerwca najważniejszym punktem drugiej części inauguracyjnego posiedzenia stał się wybór pierwszego od 1950 r., gdy zlikwidowano ten urząd, burmistrza miasta. Jedynym kandydatem na to stanowisko był przewodniczący kamieńskiego OKP, więziony w stanie wojennym działacz opozycyjny Stefan Oleszczuk, mający poparcie Zarządu Regionu NSZZ „Solidarność”. Bezwzględną większością głosów został pierwszym po czterdziestu latach burmistrzem Kamienia Pomorskiego, którego wyboru dokonali demokratycznie wybrani radni. Na kolejnym posiedzeniu wybrano siedmioosobowy Zarząd Gminy i Miasta oraz powołano dwóch zastępców burmistrza, z których jeden pełnił ten urząd społecznie.

Kamień stanie się niebawem słynną w całej Polsce, a także znaną poza jej granicami, „gminą pod muchą”, w której wprowadzane będą w życie hasła Unii Polityki Realnej, do której należał Burmistrz Oleszczuk. Część z podejmowanych wówczas decyzji, zwłaszcza na polu infrastruktury społecznej, budzi jednak do dziś szereg kontrowersji. Z ich konsekwencjami musiały się mierzyć kolejne kadencje.