13590284_1093240717408307_3573555492255691250_n

Już 16 lipca o godz. 16:00 na stadionie miejski w Kamieniu Pomorskim przy ul. Wolińskiej odbędzie się mecz towarzyski w ramach 70-lecia klubu Gryfa. Wszystkich sympatyków piłki nożnej zapraszamy na mecz!

W drużynie gości zagrają:
Jacek Przybylski – Karierę swoją zaczął w rodzinnym klubie Warta Międzychód. Następnym klubem była Flota Świnoujście. W sezonie 1990/91 przeniósł się do Stoczniowca Barlinek. W tym samym sezonie został ściągnięty do Poznania, do miejscowego klubu Lech Poznań, w którym grał, aż 6 sezonów, gdzie m.in. zdobył mistrzostwo kraju. Grał jeszcze w: Petrochemii Płock, Górnik Konin, Aluminium Konin, w szwajcarskim FC Winterthur, Wiśle Kraków, dwa sezony na Wyspach Owczych, TPS Winogrady.

Dariusz Kofnyt – Swoją przygodę klubową rozpoczął w 1983 w rodzinnym mieście występując w Lechu, z którym był już związany do końca swojej kariery, która trwała 11 lat (do 1995). W czasie swojego pobytu w „Kolejorzu” rozegrał 199 meczów w I lidze i strzelił 1 bramkę w sezonie 1989/90. Razem z poznańską drużyną zdobył cztery tytuły Mistrza Polski, dwa Puchary Polski i Superpuchary Polski.

Sławomir Suchomski – Początki jego kariery piłkarskiej wiążą się z przejściem do zespołu Wdy Świecie w roku 1986, a potem do Olimpii Poznań w sezonie 1988/1989. Po 271 meczach i 64 golach na polskich boiskach Sławomir Suchomski zdecydował się na występy w zespole futsalu Holiday Życie Chojnice gdzie przez lata tworzył jego trzon. Wraz z nim w późniejszych sezonach awansował do I ligi futsalu. Zespół z Chojnic zajmował bardzo dobre miejsca w lidze oraz zdobył Puchar Polski.

Dembiński Jacek Klub: Amica Wronki Rok urodzenia: 1969 Pozycja: napastnik Liczba występów w I lidze: 156 Liczba goli: 57 Poprzednie kluby: Lech Poznań, Lausanne, HSV Hamburg, Widzew Łódź. Najlepszy mecz w karierze: 20.11.96, Widzew – Borussia Dortmund (2:2), strzeli. Wisła Płock – Karierę rozpoczynał w Wiśle Płock (dawniej Petrochemia Płock), w której występował w latach 1976-1983. Zawisza Bydgoszcz – W 1983 został wezwany przez bydgoską jednostkę wojskową do odbycia służby wojskowej w Zawiszy Bydgoszcz, z którą wywalczył awans do II ligi. W 1985 zakończył służbę wojskową. Lech Poznań W trakcie przerwy zimowej w sezonie 1985/1986 został piłkarzem Lecha Poznań. Od razu został wystawiony do pierwszego składu. Zadebiutował w „Kolejorzu” w marcu 1986 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Zagłębiem Lubin. Z zespołem zdobył 3-krotnie Mistrzostwo Polski w sezonach: 1990, 1992 i 1993 oraz po jednym razie Puchar Polski w 1987/1988 i Superpuchar Polski w 1990. Zanotował wraz całą drużyną kolejowej jedenastki dobre występy w europejskich pucharach, zwłaszcza w meczach z FC Barcelona w 1988, Panathinaikosem Ateny i Olympique Marsylia w 1990 roku. W latach 1986-1995 zagrał w 328 oficjalnych spotkaniach, w tym w 12 meczach Pucharu Europy i w 4 Pucharze Zdobywców Pucharów. Pozostałe kluby Po rozstaniu z Lechem grał Sokole Tychy (1995-1996), Unii Swarzędz (1996) i GKS-ie Bełchatów (1997). Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Polski zadebiutował przegranym 1-5 spotkaniu z Francją 14 sierpnia 1991 roku. Do 17 marca 1993 rozegrał w kadrze 15 meczów, w których zdobył 1 gola (w wygranym 2-0 meczu z Kuwejtem). W ostatnim jego meczu w reprezentacji, przeciwnikiem „biało-czerwonych” była Brazylia, a spotkanie zakończyło się remisem 2-2. Był pierwszym w historii zawodnikiem Lecha Poznań, który został kapitanem reprezentacji[1].

Andrzej Janeczek grający na pozycji obrońcy, od 21 czerwca 2007 był grającym trenerem Obry Zbąszyń, a następnie od 7 lipca 2008 został trenerem czwarto ligowej Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski. Wcześniej grał w Lechu Poznań, Sokole Pniewy, Miedzi Legnica, Zagłębiu Lubin, Górniku Konin, Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, Unii Janikowo, a także w Polonii Nowy Tomyśl. Kariera ligowa W polskiej I lidze rozegrał 137 meczów (14 w Lechu, 13 w Sokole, 15 w Zagłębiu i 95 w Dyskobolii) i strzelił 1 bramkę w barwach Sokoła. W barwach Lecha Poznań dwukrotnie zdobywał Mistrzostwo Polski – 1989/90 i 1991/92. Szczególnie ciekawie prezentowała się jego kariera w Dyskobolii. Występował w niej od rundy jesiennej sezonu 1996/97 aż do końca rundy jesiennej sezonu 2002/03. Rozegrał w niej 95 spotkań pierwszoligowych
Waldemar Kryger, polski piłkarz, obrońca reprezentacji Polski. Długoletni zawodnik poznańskiego Lecha; grając przez 17 sezonów w „Kolejorzu” (1983/1984 – 1997/1998 i 2002/2003 – 2003/2004) wystąpił w 302 meczach i strzelił 3 bramki. Wraz z Lechem zdobył 3 tytuły mistrzowskie (1990, 1992 i 1993), 3 Superpuchary Polski (1990, 1992 i 2004) oraz 2 Puchary Polski (1988 i 2004). Profesjonalną karierę piłkarską rozpoczynał w Patrii Buk, będąc tam jeden sezon – 1982/1983. Po 15-letniej grze w poznańskiej drużynie przeszedł do VfL Wolfsburg – Bundesliga – (1997/1998 – 2001/2002), rozgrywając w nim 126 meczów i strzelając 1 bramkę. Następnie powrócił do Lecha, gdzie grał aż do końca kariery. Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako trener, m.in. u boku Czesława Michniewicza w WKP Lech Poznań, a potem przeniósł się do Akademii Piłkarskiej Lecha. W reprezentacji Polski debiutował 14 lutego 1997 w meczu z Litwą, ostatni raz zagrał w kadrze rok później. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał pięć spotkań i strzelił jednego gola.

Gryf Kamień Pomorski