Nie ma lepszego miejsca na promocję „Trójniaka wolińskiego leśnego” niż trwający Festiwal Słowian i Wikingów. Średniowieczny napitek jest 38. produktem z Pomorza Zachodniego i pierwszym z Wolina, który może pochwalić się mianem tradycyjnego. Alkohol wytwarzany przez Tomasza Goranina ze Stowarzyszenia „Centrum Słowian i Wikingów” trafił na listę produktów tradycyjnych.

Tradycje wytwarzania wolińskiego napitku, do którego przyrządzenia wykorzystywany jest miód gryczany i leśny oraz szyszki chmielu, sięgają średniowiecza i życia Słowian, osiadłych na wyspie Wolin. Współcześnie w przygotowanie i popularyzowanie trójniaka leśnego zaangażowane jest Stowarzyszenia Centrum Słowian i Wikingów „Wolin-Jomsborg-Vineta”, które z początkiem lat 90. XX wieku powróciło do dawnych zwyczajów.

DSC05241

Festiwal Słowian i Wikingów to gotowy produkt turystyczny, który teraz dzięki produktowi tradycyjnemu „Trójniakowi wolińskiemu leśnemu” zyskuje dodatkową wartość i nowe możliwości promocyjne  – mówi Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego Olgierd Geblewicz.

Z  aromatem i smakiem wolińskiego miodu pitnego jego wielbiciele mogą zapoznać się podczas różnych imprez, które co roku organizowane są w Wolinie. To między innymi trwający Festiwal Słowian i Wikingów, Noc Kupały czy warsztaty bartnicze.

Miód pitny był obecny w tradycji Wolina od ponad tysiąca lat. Najlepszym tego dowodem są słowa hagiografa Herborda o odrzuceniu darowanego przez św. Ottona wina, w imię wyższości miodu pitnego. Pierwotnie, z racji swej ceny, miód pitny pełnił funkcje rytualne i reprezentacyjne. Z rozwojem bartnictwa i innych sposobów pozyskania miodu, napój ten zagościł na stołach ówczesnych mieszkańców miasta Wolina powszechnie. Wkrótce stał się nawet produktem eksportowym – podkreśla Wojciech Celiński, prezes Stowarzyszenia „Centrum Słowian i Wikingów”.

DSC05230

Współcześnie bazę trójniaka stanowią miody gryczany i leśny oraz szyszki chmielu. Jedną z pierwszych czynności jest wybicie miodu z plastrów. Otrzymane w ten sposób plastry miodu zalewane są wodą. Uzyskany miodowy napój przecedza się przez gęste sito i przelewa do dębowych beczek. Beczki z dojrzewającym miodem przechowuje się najpierw w pomieszczeniu ciepłym, następnie letnim, a na końcu przenosi się je do zimnej piwnicy. W okresie zimowym leżakujący trójniak wynoszony jest na jedną dobę na dwór, po czym wraca na dalsze przechowanie do piwnicy. Po upływie około półtora roku trójniak jest gotowy do konsumpcji. Wytworzony w ten sposób napój zawiera około 12-14 % alkoholu. Miód na Listę Produktów Tradycyjnych prowadzoną przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi został wpisany w maju 2016 r.

[vc_gallery interval=”5″ images=”114160,114161,114163,114164,114165,114166,114167,114169,114170″ img_size=”800×414″]

[vc_facebook]